~ Imre Dietz



Zin en onzin van zelfhulpboeken

Laatst besprak ik met twee vrienden het nut en de irritatie rond zelfhulpboeken en bladen als Happinez. ‘De enige die zichzelf ermee verder helpt, is de schrijver van die boeken. Want bijna niemand verandert zijn gedrag na het lezen ervan,’ schamperde de een.

‘Maar het is zo fijn om er af en toe een te lezen… al staat er soms precies het tegenovergestelde in, dat weet ik ook wel.’ De ander haalde hierbij vrolijk zijn schouders op. Meewarig klopte de een de ander op de rug. En de ander glimlachte de een al even vriendelijk toe.

Beiden hebben een punt. De definitie van waanzin is ook wel omschreven als: hetzelfde blijven doen en een ander resultaat verwachten. Maar… het lezen zelf  doet ter plekke iets met je geluksgevoel. Aandacht aan spiritualiteit op een manier die bij jou past, is namelijk een manier die prima werkt om je gevoel van zelfverwezenlijking en zingeving te vergroten. Overigens geldt dit eveneens voor de schrijver. Die verdient er dus niet alleen zijn brood mee, maar wordt er zelf ook gelukkiger van. Het toverwoord is wel: afwisseling. Omdat we nu eenmaal snel gewend zijn aan nieuwe prikkels, duurt geluk maar kort. Vandaar dat we niet genoeg hebben aan een enkel boek, maar steeds opnieuw verhalen en ervaringen nodig hebben.

Geen schuldgevoel meer dus als je die nieuwe Psychologie of Flow in huis haalt. Gewoon van genieten. En wie weet maakt een verhaal je eens zo wakker dat je, ondanks dat je reptielenbrein het liefst op de automatische piloot blijft staan, jezelf toch gaat aanpakken en zomaar iets gaat doen met al die adviezen.

Zie http://www.imredietz.nl/zin-in-geluk

 

Be Sociable, Share!
0 comments
Submit comment