~ Imre Dietz

Op 3 maart ben ik samen met 5 anderen te gast in de Cultuursalon van Putten. Volgens de organisatie: ‘Het lijkt een beetje op DWDD maar dan op z’n Puttens en zonder Matthijs.’ … Van drie tot vijf in het koffiehuis van het oude station waarvan ik me alleen het loket en een houten bank herinner. Als 10-jarige kon ik er urenlang ronddolen met mijn vriendin; we gilden op de brug mee met de sneltreinen die onze benen eraf leken te maaien en we draaiden er onze eerste theesigaretjes. Wie deed dat nou nog meer: stukje papier, thee erin, plakband erom en dat oproken?! Kan de smaak nog vaag terughalen, behoorlijk smerig. Nu is het sobere gebouw blijkbaar omgetoverd tot een hippe horeca plek. Benieuwd.

Zie: www.cultuursalonputten.nl

Jarenlang wensten we de meest fantastische dingen met Oud&Nieuw: auto die het deed, geld uit onverwachte hoek, vrede op aard, vrolijke vriendschappen, spannende relatie, oneindige liefdevolle vriendelijkheid, mollige baby, tweede huisje in Griekenland, tweede huisje op Texel, tweede huisje in Frankrijk, tweede huisje in Groet, eerste huisje in de hoogste categorie van Funda, en het geliefde ‘of iets wat nog beter is’. Glimmende oogjes kregen we ervan, en een kriebelig gevoel in de vingers.

Een heleboel kwam uit: baby (niet mollig, wel kaal), 400 euro van een verre tante die ik nooit gekend had, boek uitgegeven, liefde, spanning en voorspoed maar ook gebeurde er altijd een bende narigheid die we in geen velden of wegen gewenst hadden: mensen ziek, mensen uit elkaar, mensen dood, crises en oorlogen.

En waar blijft toch dat tweede huis?

Daarom nu maar eens Epictetus uit de kast getrokken: je kan leren willen wat er gebeurt, en niet verlangen wat er niet is. Dat wordt oefenen. Zeker als u zo gulzig bent als ik. Veel discipline dan maar in 2013.

Een van de vragen waar ik tijdens het schrijven tegenaan liep, was of ik in een erotisch fragment wel of niet het gebruik van de ‘heilige hoesjes’ zou benoemen. Lastig. Natuurlijk hoop ik dat veilig vrijen tegenwoordig zo vanzelfsprekend is dat lezers het raar zouden vinden als hele familiepakken condooms niet aan de lopende band zouden worden opengeritst. Maar ja, het mag de sfeer ook weer niet verpesten. Zoals je dat in het echt ook tegenkomt; niet zelden verdwijnt een erectie als sneeuw voor de zon zodra condooms ter tafel komen. Op papier voelde het net zo precair. Hoe lossen anderen dat nou op?

Uiteindelijk wijdde ik er twee korte zinnen aan waarbij ik hoop dat die de opbouw niet verstoorden, zie Ik kom eraan, blz. 63:

‘Weer zoek ik zijn mond, en dit keer wijst hij me niet af. Ik druk me tegen hem aan, strengel mijn benen om de zijne, een golf van geilheid trekt door mijn lichaam.

‘Ik wil jou, Sebastian,’ zucht ik. ‘Ik wil met je vrijen, ik wil je voelen. Alles wil ik.’

Hij draait me om zodat hij boven op me komt te liggen.

‘Je weet het zeker?’ vraagt hij.

‘Ja.’

Zonder zijn blik van me af te wenden trekt hij zijn overhemd uit. De klik van zijn riem. De plof van zijn broek op de grond. Het schuivende geluid van mijn panty. Pok. Eén laars. Pok. De andere. Mijn rode jurk omhoog. Het geritsel van een condoom. Top van hem, oordeel ik. Ik kan mijn ogen niet van hem afhouden. Mijn verlangen hem in me te voelen moet wel zichtbaar zijn voor hem.

‘Ik wil jou, Mirka, meisje,’ zegt hij rustig, terwijl we elkaar blijven aankijken en ik zijn lid bij mij naar binnen voel dringen, ‘ik wil je bezitten. Ik wil dat je van mij bent.’ Traag beweegt hij op en neer. De tranen schieten in zijn ogen, ik ben verbaasd en ontroerd.  En geil. Mijn handen omklemmen zijn bovenarmen. Mijn voeten op zijn billen duwen hem dieper in me. Hij kust me, hangt boven me, kust me weer. En al die tijd blijven we elkaar aankijken en zie ik de droeve uitdrukking in zijn blik.’

Nog niet gelezen? De recensiewebsite Boekenbijlage.nl geeft 5 exemplaren van Ik kom eraan weg. Ga naar de website om te lezen wat je moet doen. http://www.boekenbijlage.nl/prijsvragen/

Wat ik wel eens heb gehoord over de relatie tussen reclames en google is dat als je eenmaal iets gegoogled hebt, er daarna honderden advertenties van in beeld komen als je weer op andere sites surft.

Wat moet ik dan denken van de automatisch wisselende reclames op mijn Facebookpagina?

Heb ik ooit gezocht naar:

Geef rijpe mannen een kans; was ik al een aantal jaar mee bezig dacht ik zo, en heb aan één mijn handen vol

Jurken; oké, geef ik toe

Afvalproducten; heel fijn maar bang als ik ben, denk ik dat afvalproducten of niet werken of gevaarlijk zijn, daar zou ik dus niet snel naar zoeken

Unox worst;  ???

Beha’s in grote maten; was dat maar waar, dan heb ik eerst iets anders nodig.

Na al deze verleidingen is de reclame van Crystal head wodka intussen meer dan welkom. Met kratten schaf ik die aan.

Maar het toppunt is toch wel de reclame van de geheel precieze Voorspelling met wie je gaat trouwen. Nu ben ik namelijk al getrouwd en valt er dus niet veel te voorspellen, ze lopen achter, dacht ik eerst. Tot me de schrik om het hart sloeg; hebben ze het soms over een volgend huwelijk? En gaan ze dan ook heel precies echtscheidingen voorspellen? Nu twijfel ik steeds of ik erop zal klikken. Het voelt als glaasje draaien en de kamer van Blauwbaard. Slik. Hier die Crystal head wodka.

#enwatisdaaropuwantwoord #speakorforeverholdyourpeace

Een week later.

Peut: ‘Zo.’

Hij: ‘De kinderen zijn woest; ze voelen zich in de kou gezet. Hoe ik het in mijn hoofd haal om er met kerst niet te zijn. Hét jaarlijkse familiefeest.’ Hij kijkt de therapeut niet aan, wipt ongeduldig met zijn voet.

Zij: ‘De kinderen willen perse naar Frankrijk, daar hebben ze hun vakantievrienden. Ze steigerden zowel bij Thailand, te lang vliegen en te heet, als bij Ierland, te saai en te koud. Kortom, ze weigeren om mee te gaan. De sfeer is niet om te harden.’ Tranen springen in haar ogen. ‘We waren
zelf zo enthousiast vorige week,’ fluistert ze nog.

De goedbedoelende therapeut krabt aan zijn kin en haalt diep adem.

‘Jongens, dit is even een lastige fase voor jullie achterban. Lijkt heftig, is het ook maar hou vol. Je kent intussen de regels van het slecht nieuws gesprek, is ’t niet? Klap uitdelen, klap opvangen. Gewoon de emoties laten uitrazen, er alle, ik herhaal, álle begrip voor hebben, beamen dat het geweldig ellendig is voor ze, stilte laten vallen en als ze denken een voet tussen de deur te hebben, de boodschap keihard herhalen. Wat heb ik jullie nou geleerd?’

Stilte.

Peut: ‘Kom kom, niet zo bedrukt. Jullie weten het best. Wie. Is. Hier. De. Leider?’

Beiden, aarzelend: ‘Wij zijn hier de leider…’

Peut schudt zijn hoofd: ‘Dat kan harder. Kóm op. Dus. Wie is hier de leider?’

‘Wij zijn hier de leider.’

‘Ik versta jullie niet.’

‘Wij zijn hier de leider!’

‘Mooi. Volgende week zelfde tijd. Jullie zijn nog lang niet klaar. Veel te volgzaam.’

Bij het aantrekken van de jassen: ‘En anders gaan jullie toch nog één keertje wel naar Frankrijk?’

‘Ik vind het gewoon niet normaal dat jij zo nodig drie keer per week uit moet gaan.’

‘Dan hou jij ook maar op met al die weekenden wielrennen in de Ardennen.’

Mokkend zit het stel tegenover de goedbedoelende relatietherapeut.

Peut: ‘Hohoho. Jullie zijn nu negatief aan het uitruilen. Als jullie elkaar nou eens wat meer zouden gunnen… gewoon als experiment.’

Het is even stil.

Aarzelend: ‘Dan zouden we volgend jaar naar dat exotische Thailand van jou kunnen gaan.’

‘En daarna naar regenachtig Ierland, lekker soppen in de modder. Daar heb je het al zo lang over.’

Beiden: ‘In plaats van altijd weer dat Frankrijk-compromis!’ Ze grinniken.

Hij: ‘Dan koop jij die achterlijk dure auto waar je al twee jaar over kwijlt.’

Zij: ‘En ga jij mediteren met je vrienden op Texel in de kerstvakantie. Neem ik de kinderen wel mee naar mijn ouders.’

Hij knikt enthousiast.

Zij: ‘Wat dacht je van 6 keer per week seks?’ Ze grijnst. ‘De zondag wordt dan rustdag in plaats van 1 keer per week op zondagochtend.’

Hij: ‘Zes keer? Prima. Waarvan 2 keer per week graag langer dan een kwartier.’

Zij: ‘Deal. En dan wil ik eindelijk een flatscreen-tv met internet.’

Hij: ‘En ik nog een baby.’

Ze schudden handen en kijken de therapeut stralend aan.

‘En wie gaat dat allemaal betalen? U?’

Trainer-echtgenoot Alexander en ik zijn zo geïnspireerd door de kabinetsformatie dat we een Rutte-en-Samsom-relatiedag gaan geven. In 48 uur hebben we uitonderhandeld wie welke onderdelen gaat begeleiden. Zo neemt Alexander het onderdeel ‘Je zin doordrijven’ in ieder geval voor zijn rekening en ik het onderdeel ‘Vrijheid-blijheid’. Je kan je nu al opgeven.

Een blinde oud-collega van de NVSH mailde me dat hij bij toeval op Ik kom eraan was gestuit; hij was naar psychologische thrillers aan het zoeken op de site www.aangepastlezen.nl, in zijn woorden ‘de club die boeken omzet in braille’.

Nieuwsgierig surfte ik naar de site waar tot mijn verrassing ook een professioneel audiofragment op te horen is.

Nu is het boek uit een nachtmerrie geboren maar dat de enige droom die in het boek beschreven staat nu juist is gekozen tot audiofragment, had ik niet verwacht. Een heel, tja, eh, natte droom.

Klik op: http://83.143.186.182/preview/432017_preview.mp3.

Met dank aan www.aangepastlezen.nl.

‘Schatje, wat heb je nou aan?’

‘Huh?’

‘Heb je in je oude spulletjes zitten rommelen?’

Frons.

‘Of is dit nieuw?’

‘Nee, juist niet.’

‘Ik wist helemaal niet dat je dit had. Goed hoor, wat een beetje economische crisis met je doet.’

‘Zie ik er zo raar uit dan?’

‘Nee, juist schattig.’

‘Oké, ik ben om, ik trek wat anders aan.’

… julliewel voor alle reacties op mijn wanhopige oproep om uitzonderingen. Rijen positieve veranderingen en ook gewoon bemoedigende blijken van medeleven stroomden binnen.

Een greep uit de reacties:

- blijvend afgevallen

- 10 jaar niet meer vreemdgegaan

- slechte relatie verbroken

- de apps Wordfeud en DrawSome van telefoon gegooid

- werk veranderd, opleiding gaan doen

- 1 jaar, 5 jaar, 13 jaar, 25 jaar, 30 jaar rookvrij

- na jarenlange mishandeling in jeugd nu heel gelukkig en zelf niet aan het slaan geslagen

- opgehouden met de fiscus te belazeren

Kortom, ondanks dat we regelmatig gedrag herhalen waar we eigenlijk van balen, lukt het ook om van alles te doen waar we op de lange termijn wel blij mee zijn. Ook al kost het moeite om de stem niet te volgen die roept: ‘Ach, wat kan mij het ook schelen, hier die chocola/drank/man!’

Lieve lezers, aai die stem, luister naar hem, hoor hem uit, glimlach hem vriendelijk toe, druk hem aan je borst, zoen hem desnoods (met of zonder tong) en doe vooral het tegenovergestelde van waar hij je toe probeert te verleiden.